Έγραψα στο παρελθόν για το έθιμο του κόι νο μόρι. Η ημέρα των αγοριών και κατ΄επέκταση η ημέρα των παιδιών γιορτάζεται σήμερα στην Ιαπωνία. Στην περίοδο τούτη της δοκιμασίας και της αβεβαιότητας για τον λαό της βορειοανατολικής Ιαπωνίας κυρίως, αλλά και όλης της χώρας, η σκέψη μου στρέφεται σε όλα εκείνα τα παιδιά, πούναι χωρίς γονείς, σπίτι και σχολειό, όλα χαμένα την μαύρη εκείνη μέρα του ολέθρου, αλλά και τα απανταχού παιδιά, τα παιδιά των σλάμς, τα προσφυγόπουλα και τα μικρά και αθώα θύματα της πολεμικής μανίας των μεγάλων που θάπρεπe να υπάρχουν για να τα προστατεύουν.
Όλα τα παιδιά του κόσμου που η φτώχεια, τα μεγάλα συμφέροντα, η αμάθεια, ο θρησκευτικός ή κάθε άλλος φανατισμός, η βαρβαρότητα και η σεξουαλική διαστροφή, τάχει καταδικάσει σε ισόβιο βασανισμό, σκλαβιά, ή σεξουαλική εκμετάλλευση, τους απαγορεύει τα εκ γενετής δικαιώματα κάθε παιδιού εκείνα της παιδείας, της επαρκούς διατροφής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Εκείνα τα δικαιώματα που εμείς οι μεγάλοι, έχουμε υποχρέωση να τους εξασφαλίζουμε. ‘Έχουμε όλοι μας υποχρέωση να προστατεύουμε όλα τα παιδιά του κόσμου, με κάθε μέσο και με οποιονδήποτε κόπο και θυσία. Τους αξίζει ένα καλύτερο αύριο.
