Μετά από 35 σχεδόν χρόνια παραμονής εκτός Ελλάδας, ας μου επιτραπεί να έχω κάποιες απόψεις που δεν είναι βασισμένες σε μόνη την Ελληνική πραγματικότητα, αλλά συνδυάζονται με ότι συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες και σε άλλες περιοχές του πλανήτη.
Ας μου επιτρέψουν επίσης οι νεώτεροι, να ανατρέξω στα παιδικά μου χρόνια. Τότε που οι μανάδες μας, δeν γνώριζαν τι είναι το ADIDAS και μας αγόραζαν “ελβιέλα” απο την λαϊκή, ή τον πλανόδιο παντοφλά (τους θυμάται κανένας;), για τις Κυριακές και το σχολείο, τον υπόλοιπο χρόνο ξυπόλητοι.
Τότε που κανένας δεν πίστευε πως το ουίσκι (που βρωμά σαν λιωμένος κοριός) είναι πιό “ιν” απο το ούζο. Τότε που στην Ελλάδα το “Κεντάκι” το λέγανε πλατάρια (αυτά θυμίζουν τίποτα; ).
Τότε που ο καθένας σχεδόν είχε κότες, κουνέλια και άλλα οικόσιτα , καλλιεργούσε στον κήπο μαρούλια, ντομάτες φασολάκια κ.λ.π.για τις ανάγκες της οικογένειας, πήγαινε στο χωριό του να μαζέψει τις ελιές για το λαδάκι της χρονιάς, δέν έπαιρνε δάνειο για να πάει διακοπές αλλά έχτιζε ένα δωμάτιο “να βάλει το κεφάλι του μέσα” και σιγά σιγά το σοβάτιζε, έχτιζε δεύτερο κ.λ.π. όταν μπορούσε να μαζέψει χρήματα.
Τα παραπάνω, δίνουν νομίζω το πλαίσιο της Ελλάδας, μόλις πριν μερικά χρόνια.
Σήμερα, οι “ανάγκες” είναι κάπως διαφορετικές και τα χρέη τεράστια και όχι μόνον τα δημόσια.
Η Ελλάδα και οι Έλληνες πέσαν στην παγίδα και καταχρεώθηκαν. Δεν πρόσεξαν τη φάκα μόνο το τυρί πρόσεξαν.
Ο γραβατομένος κύριος που με ευκολία τους έδινε δάνεια στεγαστικά, καταναλωτικά, διακοπών και πιστωτικές κάρτες , σε άψογη συνεργασία με τις τους κ.κ. GUCCI, ARMANI, BENZ, BMW, ROLEX και άλλους επώνυμους και ανώνυμους καρχαρίες, τον έπεισαν πως μπορεί με ένα κομματάκι πλαστικό, ο γαίδαρος να γίνει 4Χ4 και η Ευρωζώνη, πρόσθεσε τον απόλυτο έλεγχο των Βρυξελλών στα οικονομικά της Ελλάδας.
μας απειλούν πως θα μας αποβάλλουν απο την Ευρωζώνη; Διερωτώμαι, γιατί όχι:
Tags: Ελλάδα - Ιαπωνία
May 23, 2011 at 2:05 am |
Μεγάλο σφάλμα που μπήκαμε εκεί μέσα. Με τι μυαλά μας έβαλαν οι σοφοί μας κυβερνήτες (λέγε με Σημίτη) στο κλαμπ των επιτυχημένων, εμάς τους ξεβράκωτους; Δεν κατάλαβε κανένας σοφός καθηγητής ότι θα αποβιομηχανιζμόμαστε εντελώς, ότι θα ορμάγαμε στα εισαγόμενα, ότι κανένας αγρότης δεν θα είχε ενδιαφέρον να καλλιεργήσει τη γη, αφού θα έπαιρνε τις πλούσιες επιδοτήσεις κι αυτός θα έπαιζε πρέφα στον καφενέ; Ότι τα χλιδάτα αμάξια θα παραμέριζαν τον γάϊδαρο και θα υποκαθιστούσαν τα ποδάρια μας; Με τι @@ μπήκαμε στα σαλόνια των Ευρωπαίων; Πάρτε ευρώ τώρα να πορεύεστε, με το ματσάκι μαϊντανό στο €1 (340 δραχμούλες) και το γκαρσόνι να σε κοιττάει με μισό μάτι αν του αφήσεις λιγότερο από €5 (1.700 δραχμούλες) φιλοδώρημα! Και βέβαια οι τιμές των μαγαζιών των ευρωπαίων είναι πολύ κατώτερες, αν και αυτοί παραπονιούνται ότι το ευρώ ανέβασε τον πληθωρισμό.
May 23, 2011 at 4:06 am |
heliotypon: Όλα θυσία στον βωμό του “Globalization”. Όλα για να φάμε Κεντάκι και Μακντόναλτς, να πιούμε κοκα κόλα. Το μεγάλο όμως πρόβλημα είναι πως μεγάλψσαν δυό γενιές, πιστεύοντας πως αυτό είναι το νορμάλ. Δυό γενιές που έχουν χάσει στο μεγαλύτερο μέρος την ικανότητα της επιβίωσης, χωρίς τους “θησαυρούς της τεχνολογίας”. Όσο υπάρχουμε εμείς οι παλιοί, πρέπει να ξαναγιρίσουμε στον παλιό γνωστό τρόπο ζωής,και να διδάξουμε τους νέους ώστε να επιβιώσουν χωρίς λαπτοπ και κινητό.
Οι πρόσφατες τραγικές μέρες που περάσαμε και περνάμε εδώ στην Ιαπωνία, έδειξαν περίτρανα, πόσο εξαρτημένοι είμαστε απο την κάθε μορφής τεχνολογία και πόσο λίγη ικανότητα επιβίωσης έχουμε χωρίς αυτήν.