Πενήντα πέντε χρόνια μέρος 3ο

Με αρκετή καθυστέρηση, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων και προβλημάτων υγείας μέλους της οικογένειας, συνεχίζω το χρονικό της μεταπολεμικής Ιαπωνίας.

Η ραγδαία ανασυγκρότηση της Ιαπωνικής οικονομίας που κατ’ αρχάς μέν έδωσε έμφαση στην μαζική παραγωγή οικονομικών προϊόντων κυρίως αυτοκινήτων και ηλεκτρονικών, που στηη 10ετία του 60 απετέλεσαν το αντικείμενο χιουμοριστικών σχολίων, για να καλύψει τις ανάγκες κυρίως των χαμηλωτέρων οικονομικών τάξεων, τόσο στην Ιαπωνία, αλλά πιό πολύ στο εξωτερικό.

Μετά τα μέσα όμως της 10ετίας του 70, η Ιαπωνική βιομηχανία, αναβάθμησε την ποιότητα της τεχνολογίας της, με αποτέλεσμα σε σύντομο χρονικό διάστημα, να παράγει προϊόντα προηγμένης τεχνολογίας, με υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές.

Ένα ακόμα κομμάτι της βιομηχανικής δραστηριότητας που δέν είναι αρκετά γνωστό, είναι η κατακόρυφη άνοδος της ναυπηγικής βιομηχανίας, καθώς και της αεροναυπηγικής. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως στην 10ετία του 70, μεγαλύτερο ποσοστό του 50% της διεθνούς ναυπηγικής δραστηριότητας, προήλθε απο Ιαπωνικά ναυπηγεία.

Πενήντα πέντε χρόνια μέρος 2ο

Το τέλος του πολέμου και η άνευ όρων παράδωση της Ιαπωνίας, σήμανε την απώλεια όλων των Ιαπωνικών κατακτήσεων, την αρχή μιάς περιόδου κατοχής απο τα Αμερικανικά στρατεύματα, και την υπαγόρευση απο τον Στρατηγό Μακ Άρθουρ του νέου Ιαπωνικού Συντάγματος, που αφ ενός διέλυσε τον μύθο της θεϊκής καταγωγής του αυτοκράτωρα, αφ΄εταίρου, έβαλε τις βάσεις του κοινοβουλευτισμού, με την σημερινή του μορφή και  αποστρατικοποίησε την Ιαπωνία . Η κατοχή αυτή, έληξε μέν το 1952, αλλά στην ουσία συνεχίζεται μέχρι σήμερα, μέσα απο την «Συμφωνία ασφαλείας» μεταξύ ΗΠΑ και Ιαπωνίας.

 Οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις της Ιαπωνίας, έπρεπε να προγραμματίσουν την ανοικοδόμηση της χώρας και την αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμό της βιομηχανίας. Να αντιμετωπίσουν το ζωτικό πρόβλημα της στέγασης, του επισιτισμού, να προστατέυσουν την αγροτική παραγωγή και να εξασφαλίσουν δουλειά. Το κατάφεραν κυρίως με αμερικάνικα κεφάλαια και κυβερνητικές οικονομικές παρεμβάσεις, μέσα απο το Υπουργείο διεθνούς εμπορίου και βιομηχανίας κυρίως.

Το «οικονομικό θαύμα» της Ιαπωνίας, για να επιβιώση, δημιούργησε τα περίφημα (keiretsu), επιχειρηματικές ενώσεις κλειστού κυκλώματος, που με την «κατανόηση» (shuntō) των γραφειοκρατών, την κυβερνητική ανοχή και βοήθεια που τους δόθηκε μέσα απο μεροληπτική νομοθεσία και την εξασφάληση «ισόβιας εργασίας» (shūshin koyō)   δημιούργησαν μονοπώλεια, ή ολιγοπώλεια  και προσωπικό απόλυτα αφοσιωμένο, αφού ήταν απόλυτα εξαρτημένο απο τον εργοδότη του.

Πενήντα πέντε χρόνια

Η εκλογική νίκη του Ιαπωνικού Δημοκρατικού Κόμματος, σήμανε το τέλος μιάς περιόδου πενημτα πέντε χρόνων διακυβέρνησης της χώρας απο το ίδιο κόμμα, το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό.

Είναι η περίοδος που παρέλαβε την καταστροφή και τα συντρίμια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και ανέδειξε την Ιαπωνία, στην δεύτερη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη του κόσμου.

Η κυριολεκτικά αναγέννηση της Ιαπωνίας απο τις στάχτες, πραγματοποιήθηκε με το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα στην εξουσία και όμως, εξήντα τέσσερα χρόνια μετά την λήξη του πολέμου, η Ιαπωνική οικονομική φούσκα έχει απο καιρό σπάσει, και το ισοζύγιο είναι ελλειματικό, κατα εκατοντάδες τρισεκατομύρια γιέν.

Το οικονομικό θαύμα που κατέπληξε τον κόσμο στις δεκαετίες του 60 και 70, πραγματοποιήθηκε απο τις κυβερνήσεις του Κόμματος που απο δώ κι εμπρός θα βρεθεί στα έδρανα της αντιπολίτευσης, ρόλο καινούριο γι αυτούς, πληρώθηκε με πολύ μεγάλο κοινωνικό κόστος.

Στις αναρτήσεις που θα ακολουθήσουν, θα προσπαθήσω, όσο οι φτωχές μου γνώσεις το επιτρέπουν, να επισημάνω τις επιπτώσεις που είχε η μακροχρόνια πορεία της Ιαπωνίας προ την οικονομική ευημερία.

Ο Γιούκιο Χατογιάμα, βρίσκεται σήμερα στο κατώφλι της εξουσίας και ένα σημαντικό σταυροδρόμι για το μέλλον του Ιαπωνικού λαού, και της θέσης που θα έχει η Ιαπωνία στην παγκόσμια αρένα. Θα συνεχίσει την πολιτική των προκατόχων του; Ή θα χαράξει καινούρια πορεία;